De overlap tussen mandala’s en gehaakte kleedjes!

De overlap tussen mandala’s en gehaakte kleedjes!

IMG_0263Onlangs realiseerde ik mij dat mijn liefde voor het tekenen van mandala’s diep is geworteld in het verre verleden. Tijdens het opruimen van de zolder stuitte ik op een oude koffer met handwerkspulletjes uit mijn tienertijd. Breinaalden, haakpennen, patronen en katoen in alle kleuren. Al bladerend door de boekjes met voorbeelden bedacht ik mij opeens dat het haken van ronde kleedjes veel overlap heeft met het tekenen van mandala’s. Beiden starten in een middelpunt van waaruit de ronde vorm zich ontvouwt. In het haakwerk beginnen we altijd met de eerste lus, in het tekenwerk is dit het tekenen van het middelpunt. Van daaruit wordt het werk vaak opgebouwd volgens een geometrische structuur. De repeterende bewegingen die je maakt bij het het haken, zie je terug bij het mandala tekenen. De passer en het potlood bouwen samen de symmetrische vormen op die vervolgens door middel van herhalende bewegingen worden ingekleurd. Wat is dat toch, die wereldwijde liefde van met name vrouwen, voor het maken en invullen van cirkelvormen? Als je de cirkel beziet als een model van verbinding en eenheid, een vorm waarbinnen je kunt beschermen, koesteren en creatief kunt zijn, dan wordt er veel duidelijk. Het rustgevende gevoel dat het maken van een mooie mandala mij brengt is voor mij identiek aan het gevoel bij het haken van dat ronde kleedje. Wonderlijk, wat een middagje snuffelen op zolder aan zingeving naar boven brengt.

Leave a Reply